Според кажувањата на стар гевгеличанец Ванчо Карајанов, оваа зграда датира некаде од 1911 година, но последните истражувања, велат дека зградата е изградена осум, девет години пред почетокот на дваесеттиот век, од некој Турчин, кој планирал долниот дел од зградата да функционира како банка, а горниот кат да биде за домување, за неговото семејство. Архитектурата е со многу богати орнаменти, од кои се препознава еден цвет од афион, којшто во тој период доминирал на овие простори. Зградата е од особено значење за Гевгелија, затоа што таа низ годините станува препознатлив декор, но и „бренд“ со кој се гордее градот. Ја граделе мајстори од Дебар, кои не биле случајно избрани, тие биле надалеку познати по својата работа, а се претпоставува дека ваква слична куќа имаат изградено и во Солун. Носечкиот столб, кој се наоѓа на долниот кат, е потпирач на меѓукатната конструкција и е лиен специјално за оваа намена во Солун. Библиотеката поседува значајна колекција на оригинални дела, меѓу кои и книгата „Огледало“ напишана од македонскиот просветител Кирил Пејчиновиќ, а отпечатена во 1816 година во Будим. Во 1945 год. читалиштето прераснува во народна библиотека и го носи името на Гоце Делчев. Од 1950 година работи во денешните простории т.е. во Беширов конак – објект под заштита на Министерството за Култура на РМ од прв ред и сопственост на Општина Гевгелија. Во почетокот, библиотеката работи во приземјето на денешните простории, а од 1985 год. се користат и просториите на катот, како и во простории во приватен објект .